تبلیغات
سایت آوای فرهنگی شهر ایور - گام های كاربردی در نوشتن دیكته
Mountain View

گام های كاربردی در نوشتن دیكته

باسلام علیرعم جلسات مکرر وتوجیهات مختلف ازسوی آموزگاران متاسفانه هنوزهم برخی والدین انتظارات زیادی ازفرزندان خود دارند وشب گذشته شنیدم  مادری هنگام گفتن املا به فرزندش -آنهم درکلمات خارج ازدرس_  به این خاطرکه هرحرفی خوانده باید بتواند کلمات رابنویسد این کودک معصوم را شدیدا تنبیه کرده است و.....  لذا جهت اطلاع بیشتر والدین بایدگفت : ما به عنوان معلم  به هنگام گفتن املا اگراین گام ها رارعایت نکنیم ناکام هستیم! پس چه اصراری به روش های غلط خود دارید؟!

گام های كاربردی در نوشتن دیكته

1)نگاه كردن و گوش كردن : دانش آموزان به دهان معلم نگاه می كند و به جملات دیكته گوش میكند.

2) تكرار : دانش آموزان جملات را تكرا می كنند تا مطمئن شوند كه فهمیده اند.

3-نوشتن : وقتی كه معلم باور دارد دانش آموزان جملات را فهمیده اند به آن ها علامت می دهد كه نوشتن را شروع كنند.

4) تصحیح غلط ها: وقتی كه دانش آموزان جملات را نوشتند معلم دوباره متن دیكته را می خواند تا دانش آموزان كلمات جاافتاده و غلط را اصلاح كنند.

مزایای نوشتن دیكته

_ بهبود توانایی دانش آموزان در تشخیص ، هجی كردن ،‌تولید و بازشناسی صداهای گفتاری

_رمز گشایی صداهای كلمات و رمز گردانی صداها در نوشتن

_افزایش تسلط بر متن و درك واژگان

_ تحول مهارت های زبانی ویكپارچگی آن ها

_بهبود حافظه كوتاه مدت

_ اصلاح مشكلات گفتاری

درادامه توجه شما را به 14 طرح وروش آموزش املا جلب می کنم:

   لطفا برروی 
ادامه مطلب                 
                     کلیک کنید.

 

   1-  املا به کمک  کتاب و تصاویر:

در این طرح متن املا را آماده کرده و از دانش آموزان می خواهیم تا ضمن نوشتن املا در صورت نیاز از کتاب یا تصاویر استفاده کنند.

لذا کتاب را نزد آنها باز می گذاریم و تصاویر لازم را هم در دست خود می گیریم و هر موقع که نیاز شد به آن هی نشان می دهیم تا تداعی شود. این روش برای آموزش مراحل اولیه است و کم کم محدوده ی کار را تنگ تر می کنیم تا برای ارزشیابی واقعی آماده شوند.

2.        املای گروهی:

الف) معلم و گروه ها                          ب) سرگروه و اعضاء

الف) معلم و گروه ها:

در موقع گفتن املا هر گروه دور هم جمع و از نوشته و فکر و آگاهی یکدیگر استفاده می کنند و به همدیگر یاد می دهند این کار آموزش هم سال به هم سال است که به نظریه ی سینر گوژی معروف است، به وجود می اید و خود یک کار مشارکتی و یاد دهی یاد گیری است.

ب) سرگروه و اعضاء:

با تشکیل گروه سه نفره املا نوشته می شود که یک نفر متن را می خواند و یک نفر می نویسد و یک نفر نظارت می کند. این کار توجه و دقت آن ها را بالا می برد و یادگیری را به باور می رساند و بچه ها کم کم اعتماد خود را بدست می آورند و ترس آنها ریخته شده و برای مراحل دیگر آماده می شوند.

3.        املاء با کلمات پراکنده:

طبق این طرح می توانیم روی تخته تعدادی از کلمات متن را یا اضافه تر از آن را بنویسیم و بعد متن املا را شروع کنیم و از بچه ها بخواهیم تا ضمن املا نوشتن در صورت نیاز کلمه ی مورد نظر را پیدا کنند و صحیح آن را بنویسد. در این طرح دقّت آنها مهم است و تداعی آن در ذهن مؤثر است. جاکلب است که کم کم ملکه ذهن آنها می شود و در نهایت نیاز آنها به آن کم خواهد شد. تفکیک کلمات تا حدودی مشابه مورد توجّه است مثل دارد و دارم.حالا به مثال زیر توجّه کن:

                       تخته کلاس

          بابا – در – دارد – بادام – انار –

                             آمد – مادر – دارم – داد –

                         سارا – باران – امین – دوست                                 

متن:

بابا آب دارد.

سارا با مادر در باران آمد.

او با من دوست است.

من بادام دارم.

امین انار بر می دارد.

4.        املای بچّه ها به خانواده:

گه گاهی برای تنوع در کار تکالیف شب می توانیم متنی را از کتاب انتخاب کنیم یا متنی را تهیّه کرده به بچّه ها می دهیم و از آنها بخواهیم تا به یکی از اعضای خانواده که کلاس بالاتر است یا اولیاء خود املا بگویند و بعد نتیجه را برای ما بیاورند. این خود یک همکاری وآموزش خانواده را به دنبال دارد. البتّه باید خانواده ها را در جریان گذاشت تا راه و روش نوشتن املا را با شرایط کتاب بنویسیم هماهنگ کنند.

هدف یادگیری و مشارکت خانواده و آشنایی با روش کار است.

5.        املای بچّه ها به معلّم:

معلّم در کلاس در فرصت لازم می تواند از گروهای کلاس بخواهد تا هر گروه یک جمله از کتاب بنویسیم آماده کنند به معلّم املا بگویند و معلّم روی تخته کلاس بنویسد. معلّم می نویسد و دانش آموزان با دقّت نگاه می کنند در بعضی موقع اشتباهی که باعث بد آموزی نشود مثلاً جا انداختن حرفی را معلّم انجام تا دقّت آنها را بسنجد. کسانی که دقّت بیشتری دارند تشویق می کند. این عمل موجب دقّت و یا تقلید بچّه در موقع نوشتن می شود.

6.        املای سفره ای یا در فضا:

سفره ای که بچّه ها در حیاط روی خاک یا با گچ در کف مدرسه یا کلاس املا می نویسند. میز شنی در این روش کار آمد است.

در فضــا: که می توانیم 2 نفر از بچّه ها را جلو کلاس آورده و پشت به بچّه ها به ایستد و در فضا جمله ای را بنویسند. این عمل نوعی آموزش فارسی برای تجسم ذهنی کلمه است.

7.        املای کارتی:

مثلاً 20 کلمه را روی کارتهایی می نویسیم و به طور پراکنده روی میز قرار می دهیم و از دانش آموزان می خواهیم تا گروهی یا فردی جمله ی مورد نظر ما را مرتب کنند که خود یک نوع جمله سازی با رعایت نکات دستوری است.

مثال:

                          او.........در.........باران......... آمد

                                من........انار........دارم

8.        املای کامل کردنی:

در این طرح متن شماره ی یک را برای مثال میدهیم تا چند بار بخوانند و متن شماره ی دو که همان متن ا ست با بیان ما و راهنمایی ما بدون حضور متن شماره ی یک کامل کنند.

   متن یک                                            متن دو

من درس دارم.                                             من...............دارم.

او در را بست.                                             او در را..............

بابا با اسب آمد.                                             بابا با..................

مادر در باران آمد.                                         مادر در ..........آمد.

امیر میز دارد.                                              امیر................دارد.

سارا با برادر بود.                                          سارا.................بود.

9.        املا به کمک حافظه ی کوتاه مدّت:

متن یا پاراگرافی را انتخاب می کنیم بچّه ها دوسه بار می خوانند وبعد کتاب را می بندیم و می گوییم حالا هر چه به یاد دارید بنویسید، دوباره متن یا پاراگراف درس دیگری را انتخاب می کنیم و همچنین عمل تکرار می شود. هدف املا نویسی، نگارش و ارزشیابی سریع از آگاهی و درک بچّه می باشد.

10.     املای پایه تخته:

الف: جمله یا کلمه گفته می شود و آنها به کمک حافظه ی خود یا به کمک جدول حروف و جدول ترکیب بنویسید.

ب: متنی را روی تخته بنویسیم و بعد چند کلمه ی آن را پاک کنیم یا کل آن را بخواهیم تا دانش آموزی آن را بنویسد. البتّه باید متن جمله یا کلمات حذف شده را خواند و راهنمایی کرد.

11.     - املای کلیدی: (1)

جدولی را به شرح زیر می دهیم و حروفی را به عنوان کلید قرار می دهیم و از آنها می خواهیم جلو آن هر چند کلمه یادشان می آید که صدای اوّل آنها این شکل است بنویسند. باید 20 کلمه شود و بعد به آنها نمره می دهیم.                                                               

هدف یاد آوری کلمات شروع با حرف های مدّنظر که تا حالا خوانده اند.

آ

ا

بــ

سـ

د

12.     املای کلیدی: (2)

از دانش آموزان می خواهیم تا بر اساس کلید کلماتی که این هجا که در آن بکار رفته بنویسند.

               هدف یاد آوری کلمات خوانده شود. در کتاب و کلاس است.

با

ما

تا

دا

سا

نا

13.     املای کلیدی: (3)

جمله های نا تمامی را می دهیم تا بر اساس کتاب یا به نظر خود کامل کنند. این جمله ها را از متن دو یا سه درس انتخاب می کنم. اوّل از آنها می خواهیم تا روی آن متن بخوانند بعد این طرح را عمل می کنم.

     هدف تقویّت املا و جمله نویسی و رعایت نکات دستوری جمله است.

                 مادر در.....................................

                 من انار......................................

                 بابا با .......................................

                او.............................................

14.     املای کسب توانمندی:

در پایان هر سه هفته یا یک ماهی یک املای مستقل می گیریم تا بدانیم تا چه حد رشد کرده اند و آن را ملاک قرار داده و طرح و روشهای مؤثر را عمل می کنیم.





موضوع:
[ شنبه 7 دی 1392 ] [ 11:04 ق.ظ ] [ رجبعلی باقری ]